DuskTemplate

Od dawna myślałem o robocie modela chodzącego po największych wybiegach u największych projektantów. Jakiś czas temu dostałem propozycję pokazania się w sesji zdjęciowej jednej z firm produkujących wyroby z nabiału – mleko, maślanka, serek wiejski. Nie zastanawiając się długo zaakceptowałem szansę. Studio fotograficzne mieściło się w przytulnej kamienicy w centrum mego miasta. Estetyczne, chłodne, kompletnie przygotowane do robienia profesjonalnych zdjęć. Uścisnąłem sobie rękę z fotografem, gościem od oświetlenia oraz makijażystką, która zaraz wzięła się do roboty nakładając mi na twarz warstwę pudru a także dobierając konkretne ubrania. Zleceniodawca zażyczył sobie modela (w tym wypadku mnie) do reklam zewnętrznych – billboardów, plakatów oraz tych mających ukazać się w prasie. Przedmiotem reklamy był jogurt z niewielką zawartością tłuszczu dlatego w elementami sceny były chmury słońce, trawa łączone z przyrodą. Patrzyłem w obiektyw aparatu głównie z uśmiechem na ustach mając w ręku łyżkę z porcją jogurtu, który jak dla mnie nie był inny niż wszystkie pozostałe. Trzeba było popisywać się również nie lada wprawkami aktorskimi – musiałem czynić ile mogę aby dowieść, iż towar, który spożywałem jest najlepszym produktem na świecie. Nic takiego, a zajęcie uczciwie wynagradzane. Robienie zdjęć zajęło około kilka godzin, w ciągu których zjadłem naprawdę dużo jogurtów (miałem szczęście, że nie był to pasztet). Fotki w których uczestniczyłem były tylko początkiem całego procesu. Zdjęcia musiały zostać poddane obróbce, uznane, wybrane, by później specjaliści mogli wymyślić łatwy do zapamiętania slogan reklamowy i zaplanować resztę kampanii w czasie. Reklamy w mediach i na ulicach ukazały się dopiero po kilkudziesięciu dniach od mojej wizyty studiu fotograficznym, natomiast jogurt ukazywać się na półkach sklepowych krótko potem. Nie mam pojęcia jak się sprzedawał, lecz potwierdzam, że w tego rodzaju sesji wziąłbym udział raz jeszcze.